Egzamin UDT na żurawie wieżowe i samojezdne: ucz się na pytaniach z wyjaśnieniem

Żurawie wieżowe to charakterystyczne wysokie żurawie na placach budowy (z wysięgnikiem poziomym i wodzakiem albo z wysięgnikiem wodzakowym), a żurawie samojezdne to żurawie zabudowane na podwoziu kołowym lub gąsienicowym, pracujące na rozstawionych podporach. Oba są urządzeniami transportu bliskiego objętymi dozorem technicznym, więc do ich obsługi potrzebne jest zaświadczenie kwalifikacyjne UDT.

Egzamin przeprowadza komisja UDT i obejmuje część teoretyczną oraz praktyczną. Do egzaminu można zgłosić się bez obowiązkowego kursu, dlatego samodzielne przygotowanie z pytaniami jest realne i tańsze.

Pytania dotyczą dozoru technicznego (ustawa, rola UDT, badania i kwalifikacje), budowy żurawia (wieża i wysięgnik, wodzak, podwozie i podpory, mechanizmy, układy i urządzenia zabezpieczające), stateczności i udźwigu (zależność od wysięgu, charakterystyka udźwigu, rozstawienie podpór), ładunkoznawstwa (dobór zawiesi) oraz BHP i sygnalizacji, w tym współpracy z hakowym i pracy w pobliżu linii energetycznych.

Każde pytanie w trenażerze ma wyjaśnienie, więc uczysz się ze zrozumieniem, a nie na pamięć. Najwięcej uwagi warto poświęcić stateczności i zależności udźwigu od wysięgu oraz zasadom pracy przy wietrze, bo to one najczęściej decydują o bezpieczeństwie.

Zacznij od trybu nauki bez limitu czasu i przerób całą bazę pytań z wyjaśnieniami. Gdy materiał wejdzie, przejdź do egzaminu próbnego, który odwzorowuje zakres części teoretycznej.

Powtórki adaptacyjne dobierają pytania pod Twoje najsłabsze obszary. Na części praktycznej liczy się rozstawienie podpór, dobór ładunku do wysięgu z tablicy udźwigu, płynne sterowanie oraz porozumiewanie się z hakowym.